Gisteren, zondag 2 mei 2010, opnieuw examen gedaan met mijn eigengefokte Rottweiler teef "Cobra vom Nimwegener Land". Ditmaal bij de Rottweilerwerkgroep "Veluwe-IJsselstreek" (RWVIJ) te Deelen. En voor 't eerst met haar voor het Speurhond II certificaat! Ja, wie niet waagt wie niet wint, zo was het toch? Keurmeester was de Brabander Cor Janssen. We slaagden gelukkig met 83 punten en de kwalificatie 'goed'. Het was een supermooi en reglementair spoor met werkelijk alles erop en eraan (lengte, duur, ondergrond, spitsen, verleiding etc.). Dit trouwens mede dankzij de zéér ervaren spoorlegger Henk Graas, wiens spoor ik overigens mocht leggen. Cobra had erg veel moeite met de eerste spitse hoek, dit kostte haar erg veel tijd en dus ook energie, maar ze werkte daarna haar spoor voor het overige redelijk netjes af. Toch was ze er niet echt bij met haar koppie. Het eindresultaat was naar tevredenheid. Maar dat ik nu ook tevreden ben over haar manier van speuren kan ik niet zeggen. Reden temeer om het nu weer even rustig aan te gaan doen. Dit was inmiddels mijn dertigste speurhond examen dat ik in al die jaren met mijn diverse Rottweilers heb gedaan. En hiermee is Cobra alweer de vierde Rottweiler op rij met wie ik het hoogste SpH II certificaat heb behaald: Yutta SpH II, Eyscha SpH II, Amboss SpH II en Cobra SpH II. Volgens mij een op zich tamelijk unieke prestatie in Rottweiler africhtend Nederland?

Gisteren en eergisteren, zaterdag 18 en zondag 19 april 2009, met "Alex vom Nimwegener Land" deelgenomen aan de 18^e NBG regiowedstrijd van regio 2. En dat was op zijn zachtst gezegd 'niet zo'n succes'! In eerste instantie zou ik examen doen voor IPO II met mijn teefje "Cobra vom Nimwegener Land". Maar die toonde zich de laatste weken een beetje lauw vanwege een schijndracht. Nou, de aanwezige toeschouwers kunnen zeggen van Alex wat ze willen maar lauw was hij zeker niet. Hij wist wederom feilloos in te schatten dat het manwerk zijn spelletje zou worden. Zoals een andere hond met een bijtrolletje speelt, zo speelt Alex met een mouw. En dan het liefst ook nog als daar een pakwerker aan vast zit. Resultaat: niet meer lossen en dus dik en terecht gezakt! Ja, de vraag is: hoe gaan we dit nog ooit fatsoenlijk oplossen? De rest ging overigens naar tevredenheid maar een superwedstrijd was het toch al niet. Niet gezien de resultaten en niet gezien het aantal deelnemers.